Một bức tượng của Đức Phật Gautama tại Tawang.

Một bức tượng của Shiva ở Bangalore.

Karnataka Jain tiên tri (hoặc trực tiếp) là một bức tượng của Bahubali.

Từ:

Sang:

भारत एक ऐसा देश है जहां धार्मिक विविधता और धार्मिक सहिष्णुता को कानून तथा समाज, दोनों द्वारा मान्यता प्रदान की गयी है. भारत के पूर्ण इतिहास के दौरान धर्म का यहां की संस्कृति में एक महत्त्वपूर्ण स्थान रहा है. भारत विश्व की चार प्रमुख धार्मिक परम्पराओं का जन्मस्थान है - हिंदू धर्म, जैन धर्म, बौद्ध धर्म तथा सिक्ख धर्म. [1] भारतीयों का एक विशाल बहुमत स्वयं को किसी न किसी धर्म से संबंधित अवश्य बताता है. 2001 की जनगणना के अनुसार, भारत की जनसंख्या के 80.5% लोग हिंदू धर्म का अनुसरण करते हैं.[2] इस्लाम (13.5%)[2], ईसाई धर्म (2.3%) और सिक्ख धर्म (1.9%), भारतीयों द्वारा अनुसरण किये जाने वाले अन्य प्रमुख धर्म हैं. आज भारत में मौजूद धार्मिक आस्थाओं की विविधता, यहां के स्थानीय धर्मों की मौजूदगी तथा उनकी उत्पत्ति के अतिरिक्त, व्यापारियों, यात्रियों, आप्रवासियों, यहां तक कि आक्रमणकारियों तथा विजेताओं द्वारा भी यहां लाए गए धर्मों को आत्मसात करने एवं उनके सामाजिक एकीकरण का परिणाम है. सभी धर्मों के प्रति हिंदू धर्म के आतिथ्य भाव के विषय में जॉन हार्डन लिखते हैं, "हालांकि, वर्तमान हिंदू धर्म की सबसे महत्त्वपूर्ण विशेषता उसके द्वारा एक ऐसे गैर-हिंदू राज्य की स्थापना करना है जहां सभी धर्म समान हैं; ..."[3] मौर्य साम्राज्य के समय तक भारत में दो प्रकार के दार्शनिक विचार प्रचलित थे, श्रमण धर्म तथा वैदिक धर्म. इन दोनों परम्पराओं का अस्तित्व हजारों वर्षों से साथ-साथ बना रहा है.[4] बौद्ध धर्म और जैन धर्म श्रमण परंपराओं से निकल कर आये हैं, जबकि आधुनिक हिंदू धर्म वैदिक परंपरा का ही विस्तार है. साथ-साथ मौजूद रहने वाली ये परम्पराएं परस्पर प्रभावशाली रही हैं. पारसी धर्म और यहूदी धर्म का भी भारत में काफी प्राचीन इतिहास रहा है और हजारों भारतीय इनका अनुसरण करते हैं. पारसी तथा बहाई धर्मों का पालन करने वाले विश्व के सर्वाधिक लोग भारत में ही रहते हैं. [5] [6]भारत की जनसंख्या के 0.2% लोग बहाई धर्म का पालन करते हैं. भारत के संविधान में राष्ट्र को एक धर्मनिरपेक्ष गणतंत्र घोषित किया गया है जिसमें प्रत्येक नागरिक को किसी भी धर्म या आस्था का स्वतंत्र रूप से पालन तथा प्रचार करने का अधिकार है (इन गतिविधियों पर नैतिकता, कानून व्यवस्था, आदि के अंतर्गत उचित प्रतिबंध लगाये जा सकते हैं).[7][8]. भारत के संविधान में धार्मिक स्वतंत्रता के अधिकार को एक मौलिक अधिकार की संज्ञा दी गयी है. भारत के नागरिक आम तौर पर एक दूसरे के धर्म के प्रति काफी सहिष्णुता दर्शाते हैं और धर्मनिरपेक्ष दृष्टिकोण बनाए रखते हैं, हालांकि अंतर-धार्मिक विवाह व्यापक रूप से प्रचलित नहीं है. भारत के सर्वोच्च न्यायलय के फैसले के अनुसार मुसलमानों के लिए शरियत या मुस्लिम कानून को भारतीय नागरिक कानून के ऊपर वरीयता दी जायेगी.[9] विभिन्न समुदायों के बीच दंगों को सामाजिक मुख्यधारा में अधिक समर्थन प्राप्त नहीं होता है और आमतौर पर यह माना जाता है कि इन धार्मिक संघर्षों का कारण विचारों में मतभेद की बजाय राजनैतिक होता है.[citation needed]

           <br>

Cho phép nhập theo phiên âm

Bản dịch từ Tiếng Hin-đi (Ấn Ðộ) sang Tiếng Việt

[2] nằm ở Ấn Độ, Delhi

Một Baha'i phổ biến nhà thờ.
Ấn Độ là một đất nước mà tôn giáo đa dạng và khoan dung tôn giáo và công bằng xã hội, đã được công nhận bởi cả hai. Lịch sử của Ấn Độ hoàn thành của tôn giáo có vai trò quan trọng trong nền văn hóa của nó. Ấn Độ là nơi sinh của thế giới four truyền thống tôn giáo lớn - Ấn Độ giáo, Jainism, Phật giáo và đạo Sikh. [1] Phần lớn người Ấn Độ tự phải thuộc một số tôn giáo nói với bạn.
Theo điều tra dân số năm 2001, 80,5% dân số Ấn Độ theo đạo Hindu [2] Hồi giáo (13,5%) [2], Thiên Chúa giáo (2,3%) và đạo Sikh (1,9%), Ấn Độ đã theo sau. Các tôn giáo lớn khác. Sự đa dạng của các tín ngưỡng tôn giáo ở Ấn Độ, và sự hiện diện của các tôn giáo địa phương ngoài nguồn gốc, thương nhân, du khách, người nhập cư, ngay cả những kẻ xâm lược và những người đoạt giải đã được đưa ở đây bằng việc thông qua các tôn giáo và hội nhập xã hội của họ là kết quả. Đối với tất cả các tôn giáo Ấn Độ giáo John Harden viết về sự hiếu khách của ngôi nhà, "tuy nhiên, phần quan trọng nhất của Ấn Độ giáo bởi một không - Hindu nhà nước được thành lập nơi mà tất cả các tôn giáo đều bình đẳng; ..."[ 3]
Bởi thời gian của Đế chế Mauryan ở Ấn Độ đã có hai quan điểm phổ biến triết học, tôn giáo và tôn giáo shramana Vệ Đà. Sự tồn tại của hai truyền thống với hàng ngàn năm -. Được thực hiện với [4] Shramana truyền thống của Phật giáo và Jainism ra của Ấn Độ giáo hiện đại là một mở rộng của truyền thống Vệ Đà. Với - với hiện tại, những truyền thống này có ảnh hưởng lẫn nhau.
Zoroastrianism và Do Thái giáo của lịch sử cổ đại ở Ấn Độ và hàng ngàn người Ấn Độ theo họ. Zoroastrian và tôn giáo Baha'i người theo người nhất thế giới sống ở Ấn Độ. [5] [6] 0,2% dân số Ấn Độ theo các tôn giáo Baha'i.
được) [7]. [8]. Quyền hiến pháp của Ấn Độ cho tự do tôn giáo đã được mô tả như là một quyền cơ bản.
Công dân của Ấn Độ thường cho thấy sự khoan dung đối với tôn giáo khác và giữ lại một quan điểm thế tục, các cuộc hôn nhân giữa các tôn giáo là không biết đến rộng rãi.sự khác biệt trong quan điểm tôn giáo chứ không phải là nguyên nhân gây ra những xung đột chính trị là [cần dẫn nguồn].

               dịch Quảng Sáng